Бош саҳифа » Кутубхона (page 2)

Кутубхона

Центральная Азия глазами одного французского эрудита

Восточная Библиотека представляет собой фундаментальный труд по французской ориенталистике, который однако до сих пор не получил широкой известности. Он был опубликован в Париже в 1697 году и принадлежит перу эрудита Бартелеми д’Эрбело де Моленвиля. Это — исторический словарь, посвященный всему Востоку и составленный на базе персидских, арабских и чагатайских источников

Батафсил »

Мунавварқори. Ҳар ким экканини ўрар

Бир кишининг отаси Кўп яшамиш, қартаймиш. Соч-соқоли оқармиш, Беллари кучдан қолмиш. Нон еганда лаблари Бурни билан сўзлашур. Чой ичганда қўллари Қалтирашиб, титрашур. Бели икки букилган, Юрай деса, юролмас

Батафсил »

Мунавварқори. Ҳимматли фақир

Бир замонда чиқмиш экан саховатли бир киши, Фақирларга шафқат экан кеча-кундуз қилмиши. Ҳар кун қилиб бир қозон ош, муҳтожларга берарди, Сийлар эди мискинларни, очларни тўйдирарди

Батафсил »

Мунавварқори. Бизда ҳамият

Ҳаво қиш ўлдиғиндан ғоят совуқ эди. Кўчалар билчираб битған, бутун атрофни балчиқлар ифлос қилиб ташлаған эди. Шул балчиқларнинг ўртасиндан, балчиқларға ботған, кийимлари йиртилган, икки кўзи нобажо бир етим бола йўлида асо ушлаб келмоқда эди. Лекин бу етим болани кўрған инсон ҳар қандай ҳамиятсиз бўлса ҳам раҳми келур эди

Батафсил »

Мунавварқори. “Хотираларим” асаридан

1928 йилнинг бошларида СССР Халқ Комиссарлари кенгаши қошидаги Бирлашган давлат сиёсий бошқармасининг (ГПУ) Ўрта Осиёдаги мухтор вакили К.Бельский Мунавварқорини чақириб, жадидчилик ҳақида у пайдо бўлганидан бошлаб то ҳозиргача ёзиб келишни талаб қилади

Батафсил »

Мунавварқори. Девпечак (ҳикоя)

Бир куни деҳқон саккиз ёшли ўғлини етаклаб боғчасига кирди. Боғчада олма, нок, шафтоли, ўрик, анор, анжир ҳам узум каби ҳар турли емиш оғочлари ям-яшил бўлиб кўкарган. Ўрикларнинг довуччалари ёш болаларни қизиқтирадиган бир тусда осилиб турган эди. Ота-бола боғчада кеза-кеза бир ёш ўрик оғочининг тагига етдилар

Батафсил »

Мунавварқори. Қандай қуллик тушди? (Ҳикоя)

Кўм-кўк майсалар, яхши сабзалар билан ўралган кенг, гўзал бир қирнинг устида бир айғир от ёлғиз ўзи ўтлаб юрар эди. Янги чиққан ям-яшил, кўм-кўк ўтларнинг энг яхшисини толалаб-толалаб ер эди. Еб, қорни тўйгандан сўнг у ёқ-бу ёққа ўйноқлаб, кишнаб юрар эди. Ҳеч кимни ёнига йўлатмас эди

Батафсил »

Паноҳ (ҳикоя). Хайриддин Султонов

Ҳижрий тўққиз юз еттинчи йилнинг қаҳратон қишида темурийзода ҳукмдор Заҳириддин Муҳаммад Бобур Мирзонинг ишлари тараққийдан таназзулга юз тутган эди. Кеч кузакнинг рутубатли, совуқ изғиринлари эса бошлаганда у уч ойдан ортиқ давом этган қамал сўнгида – очлик, мискинлик, хор-зорлик ниҳоясида, ер юзининг сайқали бўлмиш шаҳри азим Самарқандни ғаддор душмани Шайбонийхонга ташлаб чиқди

Батафсил »

Пентти Аальто. «Тошкент»

«Иран-наме» илмий-маърифий журналида босилиб чиққан, таниқли фин филологи ва шарқшуноси Пентти Аальто қаламига мансуб (рус тилида) «Имя «Ташкент» рисоласи келтирилмоқда

Батафсил »

Ҳабибулло Қодирий. Эски Тошкантда (қисса)

Муқаддима – Қани дада, «Афғон келини» ҳикоянгизни бошланг… – дер эдим, кайфи келиб турган чоқларда, отамга. Юз ёшлардан ошиб қолган отам эса кўксини тутган оппоқ соқолини силаб «ҳеҳ-ҳеҳ» деб кулар, пўстаги тагидан носқовоғини олиб нос искар ва бошидан кечирган узун қиссасини, ипидан-игнасигача қолдирмай аста ҳикоя қилиб берар эди

Батафсил »

Х.Бўриева. Тошкент шаҳрининг тарихий топонимияси (III-боб)

(22-бет) «Айтишларича, татар қабиласининг ўғлони Хайробод бир туш кўрган экан, унда оқ туя бу ерга келиб, дам олиш учун ерга чўкибди. Сўнг Хайробод шу ерда уй қуради ва яшай бошлайди…, унинг авлодлари эса уйни қалъага айлантириб, унда тинч-тотув яшайдилар. Маълум вақт ўтиб, шу ернинг аҳолиси бу жойни “Нўғойқўрғон” деб атай бошлаганлар…» ва яна бошқа топонимлар таҳлили

Батафсил »

Х.Бўриева. Тошкент шаҳрининг тарихий топонимияси (II-боб)

(45-бет)…Тошкўча Шайхонтаҳур даҳасидан шарқий томонга йўналган. Уни Анҳор канали кесиб ўтган. Эски шаҳарни янги шаҳар билан боғлайдиган асосий кўча ҳисобланган. Унга 1884 йили илк бор тош-шағал тўкилганлиги сабабли халқ томонидан Тошкўча деб аталган. XIX аср бошларида эски шаҳарнинг энг гавжум кўчаларидан ҳисобланган, 1912 йилдан трамвай қатнаган

Батафсил »

Х.Бўриева. Тошкент шаҳрининг тарихий топонимияси (I-боб)

Ушбу рукн орқали Тошкент тарихи ва бугунига оид китоблар ҳақида маълумот ҳамда уларнинг матнини сиз ўқувчиларга тақдим этиш режалаштирилди. Биринчи мақола сифатида тарих фанлари номзоди, доцент Хайрия Бўриева қаламига мансуб «Тошкент шаҳрининг тарихий топонимияси» китобининг «XIX аср иккинчи ярми – ХХ аср бошлари манбаларида Тошкент шаҳрининг тарихий топонимияси» боби эътиборингизга ҳавола этилади

Батафсил »